مهندسی شیمی و تکنولوژی

در این وبلاگ مطالبی رو که خیلی لازمه و توی دانشگاهها درس نمیدند رو می تونید پیدا کنید

شاخه : مهندسی شیمی

زیر شاخه : فرآیند تولید مواد

موضوع :توليد پلی استایرن

مهندسان شیمی یکی از مهمترین موادی رو که تولید می کنند پلی استایرن هست.اواخر قرن حاضر تولید پلی استایرن به حدود 18 میلیون تن در سال هم رسید که نشون میده تقاضای زیادی برای مصرفش وجود داره.اول ببینیم این دوست ما چه شکلی هست و چه خصوصیاتی داره و بعد بریم سراغ روش تهیه اون( آشپزی به روش مهندسی شیمی).

کسانی که این ماده رو دیدند(!!) میگند جامد سفتی هست و شفاف هم هست.عایق فوق العاده ای هست برای جریانات بابا برقی و ضربه مربه هم خیلی سخت (عمرا به این راحتیا) بتونه بهش صدمه برسونه , معمولا که مقاومتش خوبه.سمی هم نیست و راحت میشه رنگش کرد(طقلکی ساده هست) و در مقابل اساید(اسید ها)ی آلی مقاومت خوبی داره و.......

اینارو گفتیم اما چطوری تولید میشه؟

شروع میکنیم:

مواد لازم:

اتیل بنزن به میزان لازم

کاتالیست خوب کمی

اینارو میزاریم توی فر مهندسی شیمی و به نسبت وزنی که دارند به ازای هر مولشون 121 کیلو ژول بهشون حرارت میدیم تا تازه استایرن تولید بشه که هنوز مونومر هست و پلی نشده.حالا باید زنجیره کوتاه استایرنها رو طوری به هم وصل کنیم تا پلی استایرن تولید کنیم.

ق

 

 

 

 

 

 

 

قضیه اصلی اینه که استایرن باید با یه ماده ای مخلوط بشه تا خودشو تکون بده و مولکولهاش بهم بچسبند.از طرفی این عمل رو روی هوا نمیشه انجام داد و هم جا میخاد و هم ماده بی اثر مناسبی که این مایعات توشون کارشونو بکنند شما مثلا فرض کنید اسمشو بزاریم حلال.حلال خوب چی داریم؟1و2 دی کلرو اتان....دیگه چی داریم؟ تتراکلرید کربن , اتیل کلراید , بنزن , متیل کلراید , تولوئن و.........پس حالا استایرن داریم , محیط مناسب(حلال) داریم و راکتور هم داریم(ظرف) میمونه یه ماده ای که بتونه تاثیر شگرفی روی روحیه استایرن بزاره و اونو وادار به ایجاد اتحاد بین استایرن ها کنه !! اونو هم داریم! تترا فلوئورید بور و همراهش یکم آب. آب رو ور میداریم و گاز تترافلوئورید بور بهش تزریق می کنیم و این ماده رو که نسبت مشخصی هم داره همیشه توی یه محفظه دیگه آماده نگه میداریم تا از اونجا به راکتور اصلی تزریق بشه.در طی این اتحاد مونومری استایرن ها گرمشون میشه و باید بهشون ژاکت پوشوند.تعجب نکنید , ما مهندسان شیمی یه جور ژاکتهایی داریم که وقتی آدم میپوشه هم میشه سردش کرد و هم گرم.در اینجا ما باید ژاکت سرد کننده به راکتور محل واکنش بپوشونیم.عمل پلی استایرن سازی باید طی چند مرحله و در دمای خیلی پایین( حدود40 تا 70 درجه سانتیگراد) صورت بگیره.هرچه در کنترل دمای راکتور دقت بیشتری بشه زنجیره های بلند تری تولید میشه و این اهمیت نقش مبدل های حرارتی رو نشون میده.در هر صورت نباید حد دما بیش از 15 درجه از این حدود بالاتر یا پایین تر بره.در هر مرحله جدید انگیزه جدید با در صد مولی جدید به استایرن ها اضافه میکنیم تا وسط راه وا ندند .

نمیدونم کجا هستید اما اینجاها میشه ردی از پلی استایرن رو پیدا کرد:

وسایل الکتریکی , اسباب بازیها , در یخچالها , قاب رادیو و ساعت و.... , عایق های حرارتی(بصورت متخلخل) , بسته بندیها , ...........

۱۳۸۳/۱٢/۱٧ :: ۱۱:۳۳ ‎ب.ظ ::  نويسنده : ماه و ایزد و یار    
design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir